Ripley forever

ขณะที่กำลังนั่งคิดว่าจะเอาอะไรมาเขียนเป็นเอนทรี่ต่อไปดี

ผมก็ได้รับแท็กจากน้องAobที่มีเนื้อหาชวนร่วมทำบุญกับวัดพระบาทน้ำพุ จ.ลพบุรี

วัดที่ใครๆก็รู้จักในฐานะที่พึ่งที่พักพิงแหล่่งสุดท้ายของผู้ป่วยโรคเอดส์

ปกติผมไม่นิยมรับแท็กใครมาลงบล็อกง่ายๆ

เพราะมีเป้าหมายในการทำบล็อกเป็นของตัวเองอยู่แล้ว

แต่แท็กนี้นับว่าเป็นแท็กที่มีประโยชน์ต่อสังคมเพื่อนมนุษย์เป็นอย่างมาก

ผมจึงยินดีรับมาลงด้วยความเต็มใจครับ

โรคเอดส์นั้นทุกคนคงตระหนักดีว่าเป็นมหันตภัยที่ร้ายแรงที่สุดอย่างหนึ่ง

ที่คุกคามมนุษยชาติมาหลายทศวรรษแล้ว

สภาพของผู้ป่วยส่วนใหญ่ดูน่าเกลียดน่ากลัว

ทางการแพทย์ในปัจจุบันยังไม่สามารถรักษาให้หายได้

แม้จะมีการรับรองว่าเอดส์ไม่ได้ติดต่อกันง่ายๆ หากไม่ใช่จากการมีเพศสัมพันธ์

แต่ถ้าหากว่าใครเกิดโชคร้ายติดเชื้อขึ้นมาแล้วก็แทบจะกล่าวได้ว่าตายสถานเดียว

หลายๆ คนที่เป็นโรคนี้จึงมักถูกรังเกียจจากสังคม ไม่เว้นแม้กระทั่งญาติพี่น้องของตัวเอง

ผู้ป่วยบางรายน่าเห็นใจมาก บางคนเป็นคนดีมาตลอดชีวิตไม่เคยมีความประพฤติสำส่อน

แต่ก็เคราะห์ร้ายที่ต้องมาติดเชื้อจากคู่สมรสที่เป็นคนหลายใจ แอบมีกิ๊กนัมเบอร์ทู นัมเบอร์ทรี

บางคนไม่เคยมีเพศสัมพันธ์ด้วยซ้ำแต่ก็มาติดเชื้อเอดส์จากการสัก จากเข็มฉีดยาเป็นต้น

(ดังนั้นอย่าประมาทคิดว่าโรคเอดส์เป็นเรื่องที่ไกลตัว)

ยิ่งผู้ป่วยที่มีลูกยังเล็กนี่น่าเห็นใจมากที่สุดเลยครับ

เพราะนอกจากจะต้องมาทุกข์ทรมานจากความรังเกียจของสังคมแล้ว

ก็ยังต้องมานอนตายตาไม่หลับเพราะไม่รู้ว่าลูกน้อยจะมีชะตากรรมใดต่อไป

ผู้ป่วยหลายรายที่เมื่อตายไปแล้วก็ยังไม่มีใครกล้ามารับเถ้ากระดูกไปทำพิธีอุทิศส่วนกุศลให้

ต้องกลายเป็นผีไม่มีญาติต่อไปอีกต่างหาก เป็นความทุกข์อย่างสุดซึ้ง

บางครั้งทำให้ผมอดคิดไม่ได้ว่า"โรคกลัวเอดส์"นี่น่ากลัวว่าโรคเอดส์เสียอีก

ท่ามกลางความรังเกียจเดียดฉันท์ของคนในสังคม วัดพระบาทน้ำพุ

นำโดยดร.พระอุดมประชาทรได้อ้าแขนต้อนรับผู้ที่ตกทุกข์ได้ยากเหล่านี้

และให้การดูแลรักษาจนหมดลมหายใจสุดท้ายด้วยความเมตตาปราณีมานานนับสิบปี

ภาพการดูแลรักษาผู้ป่วยตลอดจนการเลี้ยงดูลูกหลานของผู้ป่วยที่ต้องกลายมาเป็นเด็กกำพร้า

ของพระคุณเจ้ารูปนี้เป็นภาพที่ผมเห็นทางโทรทัศน์อยู่เนืองๆ

ข่าวการวิ่งเต้นหาเงินเพื่อนำมาค้ำจุนให้ที่พึ่งแห่งสุดท้ายของผู้ป่วยโรคเอดส์แห่งนี้ดำรงอยู่ได้

ก็เข้าหูผมอยู่บ่อยๆ ในขณะที่ภาครัฐก็ปล่อยให้วัดแบกรับภาระสังคมที่หนักอึ้งมากขึ้นทุกวี่วันนี้

ด้วยเงินช่วยเหลือเพียงเดือนละแสนบาทซึ่งนับว่าน้อยนิดเกินไป

ส่วนภาคประชาชนก็พอมีช่วยบริจาคบ้างแต่ก็ไม่เพียงพอในระยะยาว

ผมเองก็เคยช่วยออกแบบตั๋วงานปาร์ตี้การกุศลงานหนึ่งเพื่อหาทุนช่วยเหลือทางวัด

โดยเพื่อนผมที่อยู่ในออสเตรเลียเป็นผู้จัดขึ้นเมื่อเกือบสองปีก่อน หน้าตาตั๋วก็เป็นแบบนี้ล่ะครับ

เพื่อนๆก็สามารถช่วยผู้ป่วยโรคเอดส์ในแบบของตนเองได้เช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นด้วยกำลังเงิน

กำลังแรง หรือกำลังสมอง ถ้าไม่มีเวลามานั่งคิดก็ช่วยเป็นเงินนี่แหละ ตรงเป้าดี

ลองนึกดูว่าหากคนไทย60ล้านคนทั่วประเทศช่วยบริจาคกันแม้เพียงคนละบาท

จะสามารถกลายเป็นพลังที่สามารถสร้างประโยชน์ได้ยิ่งใหญ่มหาศาลเพียงใด

อย่าลืมความจริงที่ว่าคนเราตายไปแล้วทรัพย์สมบัติแม้เพียงสลึงเดียวก็เอาติดตัวไปไม่ได้

สิ่งเดียวที่เอาไปเป็นทุนสำหรับชาติหน้าได้ก็มีแค่บุญกับบาป

ดังนั้นเมื่อยังมีโอกาสก็รีบทำบุญกันเถอะครับ

คลิกไปดูรายละเอียดการทำบุญกับวัดพระบาทน้ำพุที่บล็อกของน้องออฟตามลิ้งค์นี้ได้เลย

ส่วนใครมีจิตกุศลอยากจะรับแท็กนี้ไปเผยแพร่ต่อไปก็เชิญรับได้ที่บล็อกของน้องออฟได้เช่นกันครับ

ไหนๆก็พูดถึงเรื่องบุญแล้ว ผมขอยกเอาวิธีสร้างบูญ10ประการ(หรือที่เรียกว่าบุญกิริยาวัตถุ10)

มาแบ่งปันความรู้กับเพื่อนๆสักหน่อยเป็นการปิดท้าย ซึ่งมีดังนี้ครับ

1. ทานมัย (ทำบุญด้วยการให้ปันสิ่งของ)

2. สีลมัย (ทำบุญด้วยการรักษาศีล)

3. ภาวนามัย (ทำบุญด้วยการเจริญภาวนา)

4. อปจายนมัย (ทำบุญด้วยการประพฤติอ่อนน้อม)

5. เวยยาวัจจมัย (ทำบุญด้วยการขวนขวายรับใช้)

6. ปัตติทานมัย (ทำบุญด้วยการเฉลี่ยส่วนแห่งความดีให้แก่ผู้อื่น)

7. ปัตตานุโมทนามัย (ทำบุญด้วยการยินดีในความดีของผู้อื่น)

8. ธัมมัสสวนมัย (ทำบุญด้วยการฟังธรรมศึกษาหาความรู้)

9. ธัมมเทสนามัย (ทำบุญด้วยการสั่งสอนธรรมให้ความรู้)

10. ทิฏฐุชุกัมม์ (ทำบุญด้วยการทำความเห็นให้ตรง)

ใครสะดวกสร้างบุญด้วยวิธีไหนก็เชิญตามสบายครับ

ขอให้ทำลงไปแล้วช่วยลดละความเห็นแก่ตัวก็ถือเป็นบุญทั้งสิ้น

ปิดท้ายที่คำกล่าวของน้องออฟที่ผมประทับใจมากๆข้อความนี้ครับ

สำหรับ"การให้"มีสิ่งที่สำคัญกว่าจำนวนและตัวเลข สิ่งนั้นคือ

"ความตั้งใจและความพยายามในการทุ่มเท"

หวังว่าการเสียสละจะเป็นดั่งเทียนไขที่อุทิศตนยอมเผาไหม้ได้แม้กระทั่งตัวเอง

แต่ได้มอบแสงสว่างสดใสแก่ทุกคนบนโลกใบนี้ครับ

ผมอัพเอนทรี่นี้แล้วรู้สึกอิ่มบุญจัง ...ขอบคุณน้องออฟครับ

*******************************************************************

หรือธนาณัติ สั่งจ่าย ดร.พระอุดมประชาทร วัดพระบาทน้ำพุ จ.ลพบุรี รหัสไปรษณีย์ 15000

โทรศัพท์ 08 - 9742 - 0729 ต่อ 106 โทรสาร 0-3642 - 2600

เว็บไซต์ วัดพระบาทน้ำพุ / มูลนิธิธรรมรักษ์ http://www.phrabatnampu.com/index.htm

ที่อยู่ มูลนิธิธรรมรักษ์ วัดพระบาทน้ำพุ ต.เขาสามยอด อ.เมือง จ.ลพบุรี 15000

โทรศัพท์ 036 - 413 - 805 ,089 - 742 - 0730 ,089 -742 - 0731

หรือ หยิบมือถือมากดเบอร์ 1900 - 222 - 200 บริจาคเงินให้กับมูลนิธิธรรมรักษ์

ร่วมกับหลวงพ่ออลงกต ครั้งละ 9 บาททั่วประเทศ

และสุดท้ายที่พวกเราสามารถช่วยได้เดี๋ยวนี้ คือ การบอกต่อถึงเรื่องนี้ โดยการช่วย

ส่งเมล์นี้ไปให้คนที่รู้จักทุกๆ คนเพื่อช่วยเหลือผู้ติดเชื้อเอดส์และมูลนิธิธรรมรักษ์

ขอขอบพระคุณในความมีจิตเป็นกุศลร่วมทำบุญในครั้งนี้ด้วยนะคะ..

หลวงพ่ออลงกต (ดร.พระอุดมประชาทร) เจ้าอาวาสพระบาทน้ำพุ จ.ลพบุรี

หลวงพ่ออลงกต กับเด็กๆผู้ติดเชื้อเอดส์

การทำความสะอาดร่างกายผู้ป่วย

ตรวจอาการของโรคก่อนรับยา

พยาบาลผู้มีใจเมตตาไม่รังเกียจผู้ป่วยฯ

ดูแลจนลมหายใจสุดท้าย

เด็กๆที่ติดเชื้อเอดส์ในวัดพระบาทน้ำพุ บางคนต้องเผาศพพ่อแม่

เถ้ากระดูกผู้ติดเชื้อเอดส์ที่ญาติไม่ต้องการรับไปบำเพ็ญกุศลตามศาสนา..

ถ้าไม่ช่วยหลวงพ่อ..ก็อย่าเพิ่มภาระให้หลวงพ่อด้วยการสำส่อนของคุณ

ขอขอบคุณแทนเพื่อนผู้ติดเชื้อฯ ที่รอคอยความช่วยเหลือจากคุณด้วยนะคะ